Termoli en de kust
Een ommuurde oude kern op een landtong, en vijfendertig kilometer strand eromheen.
Termoli is de enige echte plaats aan zee in de regio, en na Campobasso ook de grootste. De oude kern ligt op een landtong, omsloten door muren, met het Zwabische kasteel op de punt en een doolhof van steegjes erbinnen; de romaanse kathedraal bewaart de relieken van de heiligen Bassus en Timotheus. Buiten de muren ligt de nieuwe stad, en daaronder het strand.
De kust is vijfendertig kilometer lang en loopt van de Trigno tot de Saccione: hij is de kortste van de Italiaanse regio's die überhaupt zee hebben, en juist dat houdt hem rustig. De bodem is bijna overal zandig, met een stuk kiezel onder de stad, en hij loopt geleidelijk af. De campings liggen tussen Termoli en Campomarino, met de spoorlijn achter zich en de snelwegafrit op een paar minuten.
De trabucchi
Langs de kust in het noorden, richting de Trigno, zijn enkele trabucchi bewaard: houten platforms die in de rotsen zijn geslagen, met lange armen die een vierkant net laten zakken. Ze dienden om te vissen zonder uit te varen wanneer de zee ruw was. Sommige zijn gerestaureerd en te bezoeken, andere zijn restaurant geworden; de meest gefotografeerde staat net buiten Termoli.
De rest van de kust bestaat uit kleine plaatsen: Campomarino, met het langste strand en wijngaarden erachter, Petacciato met zijn hooggelegen uitzichtpunt, Montenero di Bisaccia en Marina di Montenero richting de Trigno. Volle boulevards zijn er niet, en buiten juli en augustus blijven veel strandpaviljoens dicht.
Vanuit Termoli vertrekken ook de verbindingen naar de Tremiti-eilanden, en voor velen is dat de belangrijkste reden om hier te stoppen. In de zomer is de haven het enige punt van de regio waar je in de rij staat.